De Geschiedenis

De Stichting Zelfzorg is in 2001 opgericht en heeft zich sindsdien beijverd voor gezondheidszorg-, onderwijs- en welzijnsprojecten, die aanvankelijk vooral gericht waren op het verschaffen van kansen aan jonge medici in opleiding. Daarbij was uitwisseling van jong medisch talent en van andersoortig talent, vooral tijdens internationale congressen, de primaire doelstelling. Het stimuleren van jong talent om in de medische wereld actief te worden, was speerpunt van beleid.

In dit kader heeft de Stichting Zelfzorg jonge medisch specialisten-in-opleiding, afkomstig uit 23 landen, begeleid tijdens congresreizen in met name Europa en de Amerika.

De Stichting Zelfzorg heeft tussen 2001 en 2014 jonge medisch specialisten uit o.a. Iran, Irak, Pakistan, Polen, Afghanistan, India, China, Syrië, Macedonië, Spanje, Italië, Indonesië, Turkije, Slovenië, Armenië, Kroatië, Bosnië, Mexico ingangen kunnen bieden bij hun educatie. Velen vervullen vandaagdedag sleutelposities in de moderne ziekenhuiswereld en hebben er inmiddels motiverende banen.

Van de niet-Europese Young Ones is 85 % in Europa gebleven.

De Stichting Zelfzorg is sinds de oprichting in 2001 ondersteund door professionals die werkzaam zijn in de Nederlandse gezondheidszorg.

Via de Stichting Zelfzorg hebben meer dan 300 specialisten van nu, ooit hun eerste stappen gezet in uitwisselings- en opleidingsprogramma's, meestal gefinancierd door ziekenhuizen, ziekenhuismaatschappen, farmaceutische bedrijven en particulieren die legaten achterlieten.

Sinds 2012 focust de Stichting Zelfzorg op technieken en programma’s voor beter onderwijs, een betere gezondheidszorg en betere vormen van welzijn. Patiënt-gerichte programma’s zijn sinds 2012 speerpunt.

De Stichting is alert op de haperende, bestaande structuren in de Zorg (thuiszorg, bejaardenzorg, gehandicaptenzorg, jeugdzorg, GGZ), maar is minstens zo alert op wat van die structuren zal kunnen worden behouden en op wat er aan nieuwe structuren van de grond kan worden getrokken.

De Stichting Zelfzorg heeft als missie voor 2018 en volgende jaren: de begeleiding van GGZ-patiënten die intramuraal in ernstig isolement vertoeven. Het gaat om veelal jonge GGZ-patiënten die zijn vastgelopen in beschamende ambtenarij, in barokke regelgeving en in de excuus-cultuur van de moderne psychiatrie. Het zijn patiënten die niet meer kunnen worden 'vlotgetrokken', ogenschijnlijk, ook niet door bereidwillige volhardende familieleden en andere mantelzorgers. Het lot van deze vastgelopen GGZ-patiënten is dat zij heen en weer worden geslingerd tussen illusie en verdriet, samen met hun familie en hun mantelzorgers. Een 30-tal van deze vastgelopen GGZ-patiënten is bij de Stichting Zelfzorg bekend en krijgt ondersteuning van velerlei aard. Een aantal van hen zit in detentie, daar is altijd wel een aardig excuus voor te bedenken, zeker in drukke klinieken.

De Stichting Zelfzorg probeert zelfs voor zogenaamde gesloten dossiers openingen te vinden door contact te zoeken met psychiatrische inrichtingen en daarbij de-escalerende methodieken in te zetten.

Progressie is soms haalbaar en blijkt soms realiseerbaar.